subliñados de CORENTA SONETOS DE AMOR E CONFORTO (Anxo Boán Rodríguez, Círculo Rojo)

Inicio/CRÍTICA LITERARIA EN GALEGO/Ferradura en tránsito/subliñados de CORENTA SONETOS DE AMOR E CONFORTO (Anxo Boán Rodríguez, Círculo Rojo)

subliñados de CORENTA SONETOS DE AMOR E CONFORTO (Anxo Boán Rodríguez, Círculo Rojo)

 

Ser poeta é ser a pedra e o cicel (13)

……………………………………………………….

É a musa quen crea e  define a poesía (13)

…………………………………………………………

Tremebundas mágoas para o futuro

son as lembranzas do querer pasado (22)

………………………………………………………….

Un sacrificio a Venus e Afrodita (24)

………………………………………………………….

Se topares de novo o meu espírito

dálle a túa alma, para que volva a ti (25)

…………………………………………………………..

Dun tempo feliz que fixo mudanza (26)

……………………………………………………………

Soñei que estabas comigo, e te amaba, (28)

……………………………………………………………..

Pensando que o  noso amor era eterno (29)

……………………………………………………………….

Foi efémera a estrela e tamén foi o sono (30)

………………………………………………………………..

Cando a tristura enche todo o meu peito (31)

………………………………………………………………..

Quizais esteña preto a miña morte,

quizais sexa a miña liberación (31)

…………………………………………………………………

Anaquiño de ceo para min vedado (33)

………………………………………………………………….

Todo se paga. Remata a canción (34)

………………………………………………………………….

Con promesas que fuxiron co vento (35)

………………………………………………………………..

Necesito a tristura da túa ausencia,

para loitar contra a rutina diaria,

e ter morriña pola túa presencia (36)

…………………………………………………………………

Sofres pola ferida derradeira

e non das agochado a realidade (42)

……………………………………………………………

Non escribo un soneto, alma ferida,

para lembrar ao teu fillo esvaecido (43)

……………………………………………………………

para acompañarte no día a día (43)

…………………………………………………………..

aquilo que reconforta a túa alma (45)

………………………………………………………….

Lembraralo no olor dunha roseira (47)

…………………………………………………………..

e contigo, seguirei eternamente,

e, en ti, vivirei para confortarte (51)

…………………………………………………………

Son nai e fillo, nunha aperta grandiosa (53)

…………………………………………………………

Non será o destino contra quen loite (55)

………………………………………………………….

Loitará por unha ilusión sinxela,

e por seguir soñando toda a noite (55)

…………………………………………………………..

cargada se soños, cantos dun poeta (60)

……………………………………………………………

Fuches esta noite, musa dun poeta,

Nun soño que parecía realidade (61)

……………………………………………………………

Moitas veces foi María violentada

pechando os ollos e contendo as bágoas (63)

Source: ferradura en tránsito

2018-01-25T16:35:21+00:00 25 / 01 / 2018|Ferradura en tránsito|