O Ximnasio de Academo

Inicio/DE ESCRITORES GALEGOS/O Ximnasio de Academo

Horizontes (de expectativas)

2019-01-18T14:27:00+00:00 18 / 01 / 2019|O Ximnasio de Academo|

Ás veces, na mañá, cando o vento sopra levee hai no ceu un regueiro de nubesfico algúns instantes a mirar desde a xanelapara o rosto cincento do día. https://oximnasiodeacademo.wordpress.com/2017/06/09/as-veces-na-mana/ Source: O Ximnasio de Academo

Ah Roma derrubada

2019-01-14T21:57:33+00:00 14 / 01 / 2019|O Ximnasio de Academo|

Ah Roma derrubada, acaso máis fermosaDo que na altura nívea, no tempo cenital,Dos grandes poderíos,Agora só ruína, borralla entre os espolios. Source: O Ximnasio de Academo

Da ruína dos imperios

2019-01-14T21:54:37+00:00 14 / 01 / 2019|O Ximnasio de Academo|

Feliz quen derrubado no límite outonizoDo curso da súa idade contempla o devalarDos tempos e a ruína de torres e palacios.Pois nada máis ingrato que non ollar caerNas horas de crepúsculo e noitiñaAqueles poderíos que os días asombraronE velos, pola contra, erguidos, xubilosos,Abríndolle cancelas ás novas xeracións,Seguros de poder guiar as novas xentesPor ríos e [...]

Os salgueiros do río

2018-12-29T11:40:27+00:00 29 / 12 / 2018|O Ximnasio de Academo|

Estes que deviñeron tópicos do meu imaxinario foron durante anos esquecidos por min. Até que foron recuperados pouco e pouco pola linguaxe: OS SALGUEIROS DO RÍO. Evocan tardes de verán ocupadas na recolleita ociosa de flores de manzanilla xunto á nai. Interminables tardes de verán e bicicleta. Velaí algúns exemplos: “Durmín a sesta debaixo dun [...]

FAR FROM THE MADDING CROWD (William Blake)

2018-12-18T14:31:25+00:00 18 / 12 / 2018|O Ximnasio de Academo|

FELIZ quen acollido nas sombras dalgún souto As cabras pastorea carente de cobiza E prende coa súa lira o lume dunha música De outono engalanada con xestas, con acacias.  Os tránsitos emprende por corgos e sendeiros Sen ver sequera ao lonxe negocios dos humanos E liba as augas limpas das follas con xeada Ou toma [...]

Filografía

2018-12-17T16:35:29+00:00 17 / 12 / 2018|O Ximnasio de Academo|

E andan nubes a verter o seu corpo no horizonte,Derramadas de outubro ou de novembro, Amplas, libres, derretidas,Como un longo carrusel que vira o mundo, E deléitannos co fume,Suspendidas na tristeza,A daren conta de que segueO balbordo e o bulicio,A algarabía. Porque a vida son clamoresE disturbios e tumultos.O ballet dunha paixón,Abanqueiros e fervenzas. Source: [...]

Fotosofía

2018-12-16T17:59:20+00:00 16 / 12 / 2018|O Ximnasio de Academo|

A letra é unha mancha. O stylo, un punzón. O único texto inmaculado, a páxina en branco, o silencio. As letras, que son manchas, en inglés tamén son cartas. Xente enviándose manchas. Garabatos de lama ou de sangue. Humanos. O autor é como o dono dunha fonte. Pode posuír o cano. Mais a auga non [...]

Load More Posts